ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Σκοτείνιασες πάλι ψυχή μου…

Γράφει η Αλεξάνδρα Κουντουρά / ατάκτως ερριμμένα

Σκοτείνιασες πάλι ψυχή μου. Λύγισες και γονάτισες μπροστά σε αυτά τα κλαμένα μάτια που είδες. Μάζεψες  τα κουρελιασμένα σου ρούχα και λούφαξες στη γνωστή σου πολυθρόνα. Εκεί που έμαθες να κρύβεσαι. Σε εκείνη την πολυθρόνα  που έγινε η προέκταση σου, κάθε φορά που βλέπεις την  αδικία.

Σκοτείνιασες πάλι ψυχή μου και δεν έχεις πια άλλη αντοχή να βάλεις το φως μέσα σου. Η θλίψη σου στέρησε το λιγοστό φως. Και αυτή η σκοτεινιά είναι τόσο παγωμένη που σου έχει μουδιάσει όλο σου το είναι.

Ο πόνος σου κατατρώει τα σωθικά. Δεν είναι δικός σου πόνος μα τον έκανες δικό σου στην προσπάθεια σου να τον διώξεις από τα αγαπημένα σου μάτια.

Φοβάσαι για αυτά τα μάτια που κάποτε ήταν γεμάτα ευτυχία. Που κάποτε έλαμπαν από έρωτα. Που κάποτε είχαν μέσα τους ζωή. Που κάποτε έδιναν αγάπη. Κάποτε. Και τώρα; Τώρα υποφέρουν και θρηνούν καθημερινά. Τώρα τα έχει κυριέψει ο φόβος. Και εσύ ψυχή μου τι κάνεις; μένεις κρυμμένη στην παλιά σου πολυθρόνα.

Σκοτείνιασες πάλι ψυχή μου…Στέρεψαν οι λέξεις σου, φίμωσε  το στόμα σου και τελείωσε το οξυγόνο σου, ψυχή μου. Θέλεις να φωνάξεις, θέλεις να πεις αυτό που σου καίει τα χείλη, που σου ματώνει τη γλώσσα. Θέλεις να ουρλιάξεις την τόσο μικρή λεξούλα και ταυτόχρονα τεράστια σε σημασία. ΦΥΓΕ.

Φύγε τώρα που μπορείς,  φύγε τώρα που τα πόδια και τα χέρια σου είναι δυνατά.

Φύγε τώρα που η καρδιά σου είναι νέα.

Φύγε τώρα που στα μάτια σου τρεμοπαίζει ακόμη η ζωή.

Φύγε τώρα που οι πληγές στο κορμί σου επουλώνονται.

 Φύγε τώρα που τα γδαρσίματα στην ψυχή σου θα γιατρευτούν. Μόνο φύγε.

Σκοτείνιασες πάλι ψυχή μου και έμεινες να κοιτάς αυτή την  αξιολάτρευτη  γυναίκα,  αυτή την υπέροχη μητέρα. Κοιτάς  που βασανίζεται χωρίς να μπορείς να την τραβήξεις από τον τύραννο της. Μόνο ψιθυρίζεις την μικρή αυτή λέξη. ΦΥΓΕ.

Μα ο ψίθυρος σου δεν φτάνει, δεν μπορεί να σε ακούσει, δεν θέλει να σε ακούσει. Έμαθε να ακούει την καρδιά της που της λέει ΜΕΙΝΕ. Όλα θα φτιάξουν. Όλα θα είναι όπως τα είχες ονειρευτεί. ΜΕΙΝΕ.

Σκοτείνιασες πάλι ψυχή μου και τα δάκρυα σου δεν θα σου δώσουν την λύτρωση που ζητάς.

To Top