ΣΧΕΣΕΙΣ & ΣΕΞ

Η λύτρωση του…..χωρισμού!

xorismos

Γράφει η Χρύσα Παπανικολάου / never stop dreaming

Οι άνθρωποι ενώνονται για πολλούς λόγους. Και για πολλούς λόγους επίσης, μπορούν και να απομακρυνθούν. Οι σχέσεις όμως, όπως και να το κάνουμε, αν έχουν μέσα τους πολύ συναίσθημα και πολύ έρωτα, γίνονται περίπλοκες. Κάπως έτσι καταλήγει να γίνεται περίπλοκος κι επίπονος κι ένας χωρισμός. Άλλωστε, λέμε πως κάθε χωρισμός είναι ένα μικρό πένθος, ένας μικρός θάνατος.

Είναι εκείνος ο χωρισμός που ο πόνος που σου προκαλείται είναι έτοιμος να σπάσει κόκαλα και να τσακίσει αξιοπρέπεια. Είναι εκείνος ο χωρισμός που ενώ πρώτα αναπολείς μυρωδιές κι αγγίγματα, στιγμές σας και εμπειρίες σας. Είναι εκείνος ο χωρισμός που σε ξεφτιλίζει, γιατί δεν μπορείς να διαχειριστείς πόνο κι απώλεια μαζί.

Δεν πονάνε όμως όλοι οι χωρισμοί. Δεν έχουν σταθμά και ζύγια οι καρδιές να κερδίζει εκείνη που θα απογειωθεί πιο ψηλά από τη μεγαλύτερη ποσότητα δακρύων. Απλά, κάποιοι χωρισμοί είναι για να γίνουν, γιατί δεν πάει άλλο. Αυτοί οι χωρισμοί είναι λύτρωση, απελευθέρωση, είναι η αρχή για έναν νέο εαυτό κι όχι απλά το τέλος μιας σχέσης που σε απορρόφησε πλήρως κι έχασες την ατομικότητά σου.

Καμιά φορά, πονάμε κατά τη διάρκεια μια σχέσης πάρα πολύ, πιο πολύ κι από αυτό που επιτρέπει ο κώδικας του έρωτα. Υποχωρούμε, τα ακούμε, δεχόμαστε πιέσεις κι επιθέσεις, είμαστε πάντα εκεί βράχοι στο κάθε πρόβλημα γνωρίζοντας βέβαια πως όλα αυτά θα μας γυρίσουν μπούμερανγκ και θα καταλήξουν να μας κομματιάσουν περισσότερο.

Έτσι, καταλήγουμε πως για να είμαστε ευτυχισμένοι, πρέπει να επιστρατεύσουμε την τελική κι αποτελεσματική λύση, τον χωρισμό. Όταν το προφέρεις, αρχίζεις και λυγίζεις, όμως όταν φτάσεις στην τελεία της πρότασης, ήδη από μέσα σου έχει βγει το ελεύθερό σου πνεύμα και βολτάρει. Το τελειώνεις, το ξεκόβεις μαχαίρι ακριβώς όπως αρμόζει σε ένα χωρισμό που πέρασε και δεν ακούμπησε. Έχυσες τόσα δάκρυα μέσα στη σχέση που πια έχεις στερέψει. Δεν έχεις κάτι άλλο να χάσεις, δεν μπορείς να πονέσεις άλλο γιατί εξαντλήθηκες. Πρέπει πια να μάθεις να είσαι ευτυχισμένος.

Ο πόνος έχει και τα όριά του. Κι όταν αυτό το όριο στο ξεπερνάνε κατά πολύ μέσα στη σχέση κατά τη διάρκεια της, είναι ζήτημα στιγμών το πότε θα εκραγείς και θα τα καταστρέψεις όλα. Μετά την καταστροφή όμως, έρχεται η απόλυτη σιωπή, η ηρεμία. Εκείνο το χάος που αγναντεύεις και θέλεις να πάρεις όλα τα κομμάτια να φτιάξεις απ’ την αρχή κάτι καινούργιο.

Αρκετά έκλαψες, αρκετά πόνεσες, αρκετά μειώθηκες, αρκετά στερήθηκες, αρκετά προσπάθησες. Κλείνεις την πόρτα και φεύγεις χωρίς καμιά ενόχληση ξανά, γιατί δε θες να πάρεις τίποτα πλέον πίσω για σένα, αφού κατέληξες να μείνεις κενός από αυτό που πρόσφερες.

Ένας τέτοιος χωρισμός μπορεί να πάει δυο ανθρώπους πιο μπροστά, να τους κάνει να ορθοποδήσουν μόνοι μετά από ένα τέτοιο τεράστιο κύμα που ήρθε στη μούρη και τους έπνιξε. Γι’ αυτό και το μόνο που μετράει πλέον είναι να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου, όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται. Φεύγεις έτσι απλά.

Αφήστε το σχόλιο σας

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

To Top