Κάθε χρονιά στον βρεφονηπιακό σταθμό “Fairytale” στο Λευκώνα είναι ένα μικρό ταξίδι γεμάτο ανακαλύψεις, παιχνίδι, δημιουργία και μάθηση. Μα πάνω απ’ όλα, είναι ένα ταξίδι γεμάτο συναισθήματα, μικρές στιγμές και όμορφες αναμνήσεις. Το Myselvi.gr συνάντησε την Γεωργία Τσακανά, όπου μας μίλησε για τη χρονιά που πέρασε και ομολογουμένως ήταν μια πολύ συγκινητική εξομολόγηση.
Μέσα από τις καθημερινές δραστηριότητες, τα παιδιά γνώρισαν, πειραματίστηκαν, συνεργάστηκαν και έμαθαν. Γέλασαν, ενθουσιάστηκαν, συγκινήθηκαν, ίσως κάποιες φορές δυσκολεύτηκαν, αλλά κάθε στιγμή έγινε ένα ακόμη μικρό βήμα στην πορεία τους.
Από αυτά που μας εκμυστηρεύτηκε η Γεωργία διαπίστωσα ότι στο τέλος αυτής της χρονιάς δεν έμειναν μόνο όσα έμαθαν αλλά έμειναν και οι αγκαλιές, τα χαμόγελα, οι φιλίες, οι στιγμές που μοιράστηκαν μεταξύ τους και όλα εκείνα τα μικρά καθημερινά θαύματα που κάνουν την προσχολική ηλικία τόσο ξεχωριστή.
Το κάθε παιδί έζησε το δικό του μοναδικό “παραμύθι” σε αυτή την κοινή πορεία, αλλά καταλληλότερη για να μας τα διηγηθεί είναι η Γεωργία, που τα βίωσε.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση φέτος και πως την αντιμετώπισες;
“Η μεγαλύτερη πρόκληση όπως κάθε χρόνο είναι η προσαρμογή στη αρχή της χρονιάς. Έχεις να κάνεις με το άγνωστο και ν’ ανακαλύψεις νέες προσωπικότητες στην πιο τρυφερή τους ηλικία. Τα παιδιά πρέπει να νιώσουν ασφάλεια και εμπιστοσύνη στο νέο περιβάλλον, ιδιαίτερα τα παιδιά που αποχωρίζονται για πρώτη φορά τους γονείς τους. Εμείς εδώ στο βρεφονηπιακό σταθμό fairytale δίνουμε την δυνατότητα στο γονέα να είναι μέσα στο χώρο ώστε το παιδί να αισθανθεί ασφάλεια και εμπιστοσύνη μαζί μας και με το προσωπικό μας.”
Προσαρμογή με το γονέα δηλαδή, την ρωτάω: “Ναι είναι η προσαρμογή με τη μέθοδο του Βερολίνου, όπου ο γονέας είναι με το παιδί μέσα ως παρατηρητής για να νιώθει το παιδί ασφάλεια. Στη συνέχεια εμείς το πλησιάζουμε και το παιδί μας δείχνει πότε είναι έτοιμο να μας εμπιστευθεί. Τότε ο γονέας μπορεί να αποχωρήσει.”
Για πιο λόγο διάλεξες αυτόν τον τρόπο προσαρμογής, που φαντάζομαι δεν είναι και ο πιο εύκολος, ξαναρωτάω: “Γιατί με ενδιαφέρει η ψυχολογία του παιδιού. Εάν μας εμπιστευθεί και νιώσει ασφάλεια όλα θα κυλήσουν πιο ομαλά και σίγουρα όλοι θα είναι ευχαριστημένοι κυρίως όμως το παιδί. Θα νιώσει το σταθμό δεύτερο σπίτι του, θα νιώθει ασφάλεια και σιγουριά.”
Τι έχεις να πεις για τη χρονιά που πέρασε; “Ήταν μια χρονιά που κύλησε πάρα πολύ όμορφα με συνεργασία, ανακάλυψη και εξέλιξη. Ξέρεις βλέπεις τα παιδιά στην αρχή να μπαίνουν δειλά δειλά στην τάξη και στη συνέχεια να αισθάνονται οικεία στο νέο χώρο, να κοινωνικοποιούνται, να συνεργάζονται, να δημιουργούν φιλίες, αξίες ανεκτίμητες. Ήταν μια χρονιά που πέρα από δραστηριότητες και μάθηση άφησε πολλά συναισθήματα. Ξεκινήσαμε το Σεπτέμβριο με αγωνία, στη συνέχεια περάσαμε στη χαρά της ανακάλυψης, της συγκίνησης, της περηφάνια. Τι να πω είναι τόσο μαγικό και συγκινητικό μια χρονιά να χωρέσει τόσα πολλά συναισθήματα.
Σε βλέπω συγκινημένη, της λέω. “Ναι πέρα από τα παιδάκια με συγκίνησαν και οι μανούλες, οι γιαγιάδες, οι παππούδες. Δε το περίμενα την τελευταία ημέρα λοιπόν να έρχονται με ένα κουτί γλυκά, λουλούδια, ένα δώρο και να εκφράζουν τις ευχαριστίες και την εκτίμηση στο πρόσωπο το δικό μου και της ομάδας του Fairytale.”
Αυτό δείχνει πως είστε ένας σταθμός που είστε δεμένοι με τις οικογένειες, επισημαίνω εγώ. “Ναι είμαστε και το λέω με περηφάνια και σιγουριά. Πέρα από την εμπιστοσύνη μέσα από διάφορες δράσεις και εκδηλώσεις στο πλαίσιο της σχολικής χρονιάς ερχόμαστε πολύ κοντά και με τους γονείς. Φέτος για πρώτη φορά γιορτάσαμε στον αύλειο χώρο του σχολείου τη γιορτή της μητέρας. Όλες οι μανούλες ετοίμασαν με τα παιδιά τους ένα γλύκισμα και το έφεραν στον μπουφέ του σχολείου. Μοιράσαμε δωράκια, είπαν ποιήματα τα παιδιά, χορέψαμε, βγήκαμε φωτογραφίες, όλο αυτό ναι μας ενώνει και μας φέρνει πιο κοντά.”
Τι θέλεις να ευχηθείς τώρα που ολοκληρώθηκε αυτή η σχολική χρονιά? “Με χαρμολύπη αποχαιρετώ τα παιδάκια που φεύγουν για το νέο σχολείο το νηπιαγωγείο. Λύπη που τα αποχωρίζομαι, αλλά χαρά που είναι έτοιμα ν’ ανοίξουν τα φτερά τους κι έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι στην ανάπτυξη τους, να κυνηγούν τα όνειρα τους και να περάσουν όλοι ένα όμορφο, ξεκούραστο καλοκαίρι.
Εις το επανιδείν στις 1 Σεπτεμβρίου!”
