Γράφει η Μαρία Γ. Μακρίδου
Η Ζάκυνθος, το Τζάντε, όπως συνήθως την ονόμαζαν οι ποιητές στα παλιά χρόνια, είναι το νησί στο πιο νότιο σημείο των Ιονίων νήσων και το τρίτο σε μέγεθος. Νησί με μεγάλες αντιθέσεις όπως παραλίες χρυσής άμμου και επιβλητικές βραχώδεις ακτές. Έχει ένα κλίμα εύκρατο, μεσογειακό, με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια. Οι άφθονες χειμωνιάτικες βροχές ευνοούν την ανάπτυξη μιας πλούσιας βλάστησης και εξασφαλίζουν αξιόλογα αποθέματα νερού για την καλοκαιρινή περίοδο. Το νησί είναι καταπράσινο σε σημείο που στο παρελθόν τόσο ο Όμηρος όσο και οι Ενετοί κατακτητές απέδιδαν ονομασίες όπως “Δασώδης” ή Φιόρο του Λεβάντε”.
Οι πολύ ζεστές θάλασσες που βρέχουν τις ακτές, εκτός του ότι προσφέρουν μια ιδιαίτερα μεγάλη τουριστική περίοδο (από τον Μάιο μέχρι τέλος Οκτωβρίου), επέτρεψαν στη Ζάκυνθο να γίνει αντικείμενο διεθνούς ενδιαφέροντος, δεδομένου ότι στο νότιο μέρος του νησιού αναπαράγονται οι χελώνες, CARETTA-CARETTA, μια σπάνια ράτσα που προστατεύεται από την Ελληνική νομοθεσία με την ίδρυση ενός θαλάσσιου πάρκου.
Στις βραχώδεις και απότομες δυτικές ακτές αναπαράγεται και η φώκια Monachus Monachus, η οποία επίσης προστατεύεται από την τοπική Αυτοδιοίκηση. Παράλληλα με το υπέροχο φυσικό τοπίο η Ζάκυνθος προσφέρει την ευκαιρία μιας επίσκεψης στα πολυάριθμα νησάκια που την περιβάλλουν, όπως το Πελούζο και το Μαραθονήσι στον κόλπο του Λαγανά, τον Άγιο Ιωάννη απέναντι από το Πόρτο Βρώμη και τις Στροφάδες. Οι Στροφάδες είναι δύο νησίδες 27 ναυτικά μίλια νότια της Ζακύνθου και λόγω της απαράμιλλης ομορφιάς τους έχουν περιληφθεί στο θαλάσσιο πάρκο.
Τα τελευταία χρόνια το νησί έχει αναπτυχθεί σταδιακά, ώστε να παρέχει στον επισκέπτη μοντέρνες υποδομές, αλλά διατηρεί ακόμη, από τις ταβέρνες στην ακρογιαλιά μέχρι τα χωριουδάκια στο εσωτερικό του, την παλιά παραδοσιακή όψη που, μαζί με τη χαρά της ζωής και τη φιλόξενη διάθεση των κατοίκων του, θα σας κατακτήσει από την πρώτη στιγμή.
