TRAVEL

Εκεί ψηλά στα Ιμαλάια

Τα Ιμαλάια δεν είναι μόνο το ψηλότερο βουνό στον πλανήτη. Είναι, εδώ και χιλιετίες, πεδίο και ανθρώπινης δραστηριότητας, με δυο από τις πολυπληθέστερες σήμερα θρησκείες να έχουν τις ρίζες τους στην περιοχή, αλλά και με εμπορικούς δρόμους ανοικτούς πολύ πριν οι δρόμοι του μεταξιού ανοίξουν το εμπόριο με την Ευρώπη.

Σήμερα, στην περιοχή συναντάμε διάφορες χώρες. Στη βόρεια πλευρά της οροσειράς, έχουμε κυρίως το Θιβέτ, που είναι σήμερα μια αυτόνομη επαρχία της Κίνας. Στη Νότια πλευρά, έχουμε κατά σειρά από δυτικά προς τα ανατολικά, το Τατζικιστάν, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Ινδία (σε διάφορα σημεία), το Νεπάλ, το Μπουτάν και τη Βιρμανία. Χώρες και πολιτισμοί εντελώς διαφορετικοί, από τη Μουσουλμανική Κεντρική Ασία ως τη Νοτιοανατολική Ασία.

Από όλες αυτές τις χώρες, δυο ξεχωρίζουν: Η Ινδία και η Κίνα. Δυο χώρες δισεκατομμυρίων, πυρηνικές δυνάμεις και οι δυο, είναι εδώ και χρόνια αντιμέτωπες, με το δάκτυλο στη σκανδάλη, με σύνορα που οι χαρτογράφοι του υπόλοιπου κόσμου αποφεύγουν να χαράξουν επακριβώς στους χάρτες τους για να αποφύγουν να εξοργίσουν τη μια ή την άλλη. Οι εντάσσεις είναι καθημερινότητα, και έχουν εντάξει τις γύρω χώρες σε σφαίρες επιρροής. Το Μπουτάν, για παράδειγμα, βασίζεται στην Ινδία για την οικονομική του επιβίωση, την ίδια ώρα που η Κίνα έχει εντάξει το Νεπάλ και το Πακιστάν στη σφαίρα επιρροής της. Το Μπουτάν και η Ινδία δεν έχουν καν ανοικτά σύνορα με την Κίνα.

Δεν είναι ολόκληρες οι χώρες αυτές γεμάτες απάτητα βουνά βέβαια. Ακόμα και το Νεπάλ, εκτείνεται από το υψόμετρο του όρους Έβερεστ, ως πολύ χαμηλά. Το Κατμαντού, η πρωτεύουσα του Νεπάλ, είναι σχετικά χαμηλά, στα 1400 μέτρα υψόμετρο, που για δεδομένα Ιμαλαίων δεν είναι τίποτα.

Είναι πρακτικώς αδύνατο να καλύψει κάποιος όλα τα Ιμαλάια σε ένα ταξίδι λίγων ημερών/εβδομάδων. Γι’ αυτό και σ’ αυτή την ιστορία θα διαβάσετε για ένα κομμάτι μόνο, που περιλαμβάνει το Νεπάλ, το Μπουτάν και το Θιβέτ, και μάλιστα ένα μικρό μέρος από τις περιοχές αυτές.

Να σας προειδοποιήσω κιόλας: Υπάρχουν κεφάλαια «σεντόνια» με βαρύ κείμενο. Εκεί, θα κοιτάξω όσο γίνεται να είμαι κατά το δυνατό σύντομος και περιεκτικός, που σημαίνει όμως ότι θα υπάρχει πολλή πληροφορία σε λίγες λέξεις και το κείμενο θα θυμίζει σχολικό βιβλίο. Όμως σε κάποια από αυτά τα μέρη, και αναφέρομαι εν προκειμένω ιδιαίτερα στο Θιβέτ, η παρουσιαζόμενη πραγματικότητα δεν είναι το όλον – υπάρχει και η δεύτερη, η κρυμμένη πραγματικότητα, που χρειάζεται την αποκρυπτογράφησή της, περίπου όπως χρειάζεται να ξέρει κανείς τι να δει και να παρατηρήσει σε μια επίσκεψη σε χώρες όπως η Βόρεια Κορέα.

Επίσης, δε θα περιγράψω αναλυτικά όλα τα μέρη, αξιοθέατα, πολιτιστικά στοιχεία, παρά μόνο τα κυριότερα. Στα υπόλοιπα, τα κείμενα θα είναι σχετικώς περιορισμένα σε σχέση με τις φωτογραφίες – τις οποίες όμως δε θα λυπηθώ, θα είναι ΠΟΛΛΕΣ (πάνω από 2000). Όμως αδικώ έτσι το θρησκευτικό μέτωπο: Σε όλους τους Βουδιστικούς κλειστούς χώρους, δηλαδή μέσα στους ναούς, τα μοναστήρια κλπ., σύμφωνα με το Θιβετιανό βουδισμό (που είναι και η εκδοχή που συναντάμε σε όλες αυτές τις χώρες) η φωτογράφηση απαγορεύεται από το θεό τον ίδιο, οπότε ένα σημαντικό κομμάτι του ταξιδιού δε θα το δείτε.

Προειδοποίηση 2: Το πολιτικό θέμα του Θιβέτ είναι ασφαλώς φορτισμένο και σήμερα. Προς αποφυγή αντιπαράθεσης, αν και αργεί ακόμα, θα διατυπώσω μεν τη γνώμη μου και την εικόνα που σχημάτισα γι’ αυτό, αλλά επειδή είναι εύκολο να ξεφύγει το πράγμα δε θα απαντήσω εδώ σε τυχόν σχόλια πολιτικής φύσεως για να μην ανοίξει στο θέμα αυτό ένας ανούσιος διάλογος (αλλού, ευχαρίστως). Ωστόσο, κάθε άλλου είδους σχόλια, και επισημάνσεις τυχόν λαθών, είναι φυσικά ευπρόσδεκτα.

Ακόμα μια προειδοποίηση: Μέρη από αυτή την ιστορία είναι ακατάλληλα για ανήλικους.

Μείνετε μαζί μου, λοιπόν, για ένα ταξίδι που περιλαμβάνει:

  • Μια χώρα αποκομμένη και εν πολλοίς άγνωστη, όπου τα παραμύθια με τους δράκους αποτελούν ακόμα την επίσημη ιστορία της.
  • Ότι άφησε πίσω του ο καταστρεπτικός σεισμός του 2015 που σχεδόν ισοπέδωσε μια χώρα και μια σειρά από ιστορικά μνημεία.
  • Μια από τις σημαντικότερες πολιτικές εντάσσεις του 20ου αιώνα, με την ουσιαστική «κατάκτηση» και ενσωμάτωση μιας σκληροπυρηνικά θεοκρατικής χώρας από μια εντελώς άθεη.
  • Επίσκεψη στη στέγη του κόσμου, και από ξηράς και από αέρος.
  • Πολλά, πολλά μέρη λατρείας, ιερά για δυο μεγάλες θρησκείες. Και εντυπωσιακές λατρευτικές πρακτικές.
  • Την πιο ιδιαίτερη Πρωτοχρονιά που έχω ζήσει ποτέ και δεν περιλαμβάνει γάτες Ιμαλαΐων και βιντεοκλίπ με τραγουδάκια.

Να δώσω και μια φωτογραφική πρόγευση:

 

 

ΠΗΓΗ: travelstories.gr

To Top